Twórczość
Interesujący był stosunek Zbigniewa Żupnika do własnej twórczości. Rzeczywistość pojmował jako doskonałą jedność, pełną ładu i harmonii. Był przekonany, że to tylko człowiek nie umie się w tej harmonii odnaleĄć. Artysta często nawiązywał do swych ukochanych mistrzów. Podejmował z nimi dialog, nie naśladując lecz przetwarzając ich dzieła. Niekiedy w jego pracach widać coś El Greca, Rembranta, Vermeera, Cezanna, Kusielowicza, Gielniaka, albo Tarasina.
Zbigniew Żupnik swoje obrazy wystawiał w kraju i za granicą między innymi w Wilnie i w Paryżu. W Krakowie związany był głównie z Galerią Podbrzezie na krakowskim Kazimierzu. Odbyło się tam szereg wystaw jego rysunku i malarstwa w latach 1989-2000.
Szczególne miejsce w jego twórczości zajmuje sztuka sakralna. Malował zwłaszcza portrety Maryi z Dzieciątkiem i Ukrzyżowanie. Jego obrazy znajdują się między innymi w Kościele w Morawicy pod Krakowem.
Nieobca mu była też rzeźba, czego przykładem jest nagrobek dwójki dzieci (bratanka i bratanicy) znajdujący się na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
